الهی!
از ما هرکه را بینی معیوب بینی...
هر کردار که بینی همه با تقصیر بینی...
با این همه نه باران بر ما بازمی ایستد ، نه جز گل کَرَم می روید...
چون با دشمن به سخط بچندین بری ، پس سود پسندیدگان چه اندازه...؟
و آئین محبان را چه پایان...
مقام عارفان را چه حد و شادی دوستان را چه کران...؟
الهی!
هرچه مرا از دنیا نصیب است به کافران ده...
وآنچه مرا از عقبی نصیب است ، به مومنان ده...
مرا در این جهان یاد و نام تو بس و درآن جهان،دیدار و سلام تو بس...
الهی!
اگر تن مجرم است ، دل مطیع است...
اگر بنده گنهکار است کرم تو شفیع است...

